Aandachtig werkenWerk je om te leven of leef je om te werken? Wees gerust: het antwoord op deze vraag is niet zo belangrijk. Interessanter is dat deze vraag uit gaat van een tegenstelling. De tegenstelling tussen werk en leven. Werk je om te leven of leef je om te werken? Het is alsof de vraag zegt: werk is iets wat moet, maar ook begrensd is, waarna je leven – het echte leven – weer begint. Eigenlijk zegt de vraag: je leeft niet tijdens je werk. Touwtjes in handenMisschien zeg je: ik heb fantastisch werk. Ik heb er zelf voor gekozen, het past bij me. Ik heb de touwtjes in handen. Ik zou met niemand willen ruilen. Prima!Maar als je nu even niet van een afstandje kijkt, maar een close-up neemt van al die uren en al die energie die samen iedere week je ‘werk’ uitmaken. Hoe is het dan? to do lijstjesHoe is het als je kijkt naar de nooit slinkende to do lijstjes, de administratieve rompslomp, de lastige klanten, volle agendablaadjes, computers die niet doen wat je wilt, afspraken die niet worden nagekomen, collega’s die langs je heen werken, storende telefoontjes, files, vergaderingen, afgewezen projecten, reorganisaties… kortom als je kijkt naar al die dingen die niet gaan zoals je wilt? Herken je dan ook het verlangen naar het einde ervan? Want dan… dan kunnen we aan het ‘echte’ werk beginnen. En hoe vaak komt dat moment en hoe lang duurt het dan? Hoe vaak hebben we het gevoel dat we onze beste energie, onze beste tijd verliezen aan rompslomp, gedoe, obstakels?
essentieMaar wacht eens: missen we met dit verzet niet iets essentieels? Zou het kunnen zijn dat obstakels tot de essentie van het werk behoren, in plaats van tot de marge?De blik van een collega die je doet verschieten, de boze memo, de saaie vergadering, de ingewikkelde procedure, de traagheid van een vernieuwing, het te laat komen, de printer die weigert, de veeleisendheid van de klanten, de mail die niet op tijd beantwoord wordt, het niet-luisteren van de directeur… Een obstakel kan ook een wake up call zijn, een gelegenheid om wakker te worden. open stellenIets onverwachts kan je ook doen glimlachen in plaats van verstrakken. Een moment voor mindfulness, voor opmerkzaamheid. Om naar jezelf te kijken. Om bijvoorbeeld te zien waar je je verzet, terwijl je ook zou kunnen mee bewegen.Hoe zou het zijn om je, in plaats van je ervan af te keren, juist open te stellen voor obstakels?
slijpsteenOm een obstakel als slijpsteen te gebruiken, als een kans om je te scherpen? Bijvoorbeeld om je beperkingen beter te leren hanteren: waar is er ongeduld, waar oordeel ik te snel, waar mis ik vertrouwen, waar moet ik wakker worden in plaats van op de automatische piloot te handelen? Kan ik dit zien als een uitnodiging om mijn inzicht te verdiepen, wijzer te worden, te leren, te groeien?vertrouwen en geduldZo kunnen de kleinste obstakels in je werk je de gelegenheid bieden om met de belangrijke waarden van je leven te oefenen. Te oefenen met flexibiliteit bijvoorbeeld, met openheid, vertrouwen, geduld. Door je persoonlijke doelen in ieder detail van je werk te brengen, breng je jezelf in je werk. En tegelijk breng je het werk waar het thuis hoort: midden in je leven.
|
Het wonder is niet door de lucht vliegen of op het water lopen,maar te wandelen op de aarde.- Chinees spreekwoord |
